QiuTian[เด็กชายใบไม้ร่วง]

วันคั่นปี

            ชีวิตจากปีที่แล้ว มีเรื่องราวมากมาย ทั้งที่น่าจดจำและไม่น่าจดจำ บทความจากเพลงเขาบอกไว้ว่า “คนเรานี้คิดให้ดีก็น่าขำ อยากจำกลับลืม อยากลืมกลับจำ” สำหรับผมแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่เราลืมมันได้จริง คำที่คนอื่นใช้คำว่า “ลืม” สำหรับตัวผมนั้น ผมเรียกมันว่าสิ่งที่มีความสำคัญน้อย หรือ ไม่มีความสำคัญ ผมไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ผมคิดนั้นมันเป็นความคิดที่ถูกต้อง อย่างแท้จริงหรือไม่  แต่ความคิดของผมมันมีเหตุผลของมัน ผมลองยกตัวอย่างขึ้นมาคิดดูเล่นๆ  หากลองถามคนทุกคนที่อยู่บนโลกใบนี้ คงหาได้ยากที่จะพูดว่า พ่อแม่ หรือผู้ที่ดูแลเรา นั้นไม่มีความสำคัญ และหากถามต่อไปอีกว่า มีเวลาไหนบ้างไหม ที่เราหลงลืมท่านไป นี้ไงเรียกว่าลืม แต่ผมเรียกมันว่าความสำคัญ บางเวลาที่เราบอกว่าลืม คือช่วงเวลาที่มีสิ่งที่สำคัญกว่ามาอยู่ตรงหน้าเรา ทำให้เราละความสนใจสิ่งอื่นที่มีความสำคัญน้อยกว่า เราจึงเรียกมันว่า “ลืม” เขียนๆมามันเกี่ยวกับหัวข้อ “วันคั่นปี”  ตรงไหนกันนี้.....

            เอาละมาเข้าถึงหัวข้อเลยดีกว่า  ทำไมต้องวันคั่นปี วันคั่นปีคือวันที่มีไว้แบ่งว่านี้คือวันสุดท้ายของปีหากเรามองให้มันเป็นแค่นั้น มันก็เป็นแค่นั้น แล้ววันปีใหม่ละ มันก็วันที่ถัดไปจากวันคั่นปีไป ก็วันที่ 1 มกราคม นั้นแหละ มันคือวันแห่งการเฉลิมฉลอง หลายๆคนเอาเวลานี้เป็นว่าที่แห่งการเริ่มต้น แต่อีกหลายคน มันคือจุดจบที่ดี และก็มีอีกหลายคน มันเป็นทั้งจุดจบ และการเริ่มต้นที่ดี ภาพแห่งความสุขในเวลาที่จะข้ามพ้นปีไป มันจะอยู่กับเราไปได้นานแค่ไหนกัน หรือมันจะอยู่แค่วันนี้วันเดียว ไม่มีอะไรหรือสิ่งใดจะบอกเราได้เลยว่า ความสุขที่อยู่ตรงหน้าเรา ในขณะนี้นั้นจะอยู่กับเราไปอีกนานแค่ไหนกัน แต่ว่ามันก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะมีความสุขต่อไปไม่ได้ เราก็แค่หาความสุขใหม่ๆเข้ามา ความสุขที่เคยเกิดขึ้นก็เก็บเอาไว้เป็นความทรงจำที่ดี

            เราจะสุขได้อย่างไรกัน คำตอบง่ายๆ ก็คือ ไม่ทุกข์ (ใครๆก็รู้หรอกไม่ต้องบอก) แล้วจะต้องทำยังไงกัน  ให้ถือว่าช่วงเวลานี้ที่เพิ่งจะผ่านปีเก่า และพบเจอกับปีใหม่ สดๆร้อนๆ มันคือเวลาแห่งการเริ่มต้นที่ดี ให้เราเริ่มต้นทำสิ่งที่คิดจะทำที่ไม่มีโอกาสได้ทำในปีที่แล้ว แล้วหยุดทำที่สิ่งที่ทำไปแล้วมันไม่ก่อให้เกิดอะไรดีๆกับชีวิตของเราเลยในปีที่แล้ว พฤติกรรมใด ที่สร้างความทุกข์ร้อนทุกข์ใจให้กับเราในปีที่แล้ว ละมันทิ้งไป พฤติกรรมในสร้างสุข เก็บมันเอาไว้แล้วลองทำมันอีกที หรือจะลองทำอะไรใหม่ๆ ไปที่ใหม่ๆ พบเจอคนใหม่ๆ รู้จักกับคนใหม่ๆ ที่เราไม่เคยทำ ไม่เคยไป ไม่เคยพบ ไม่เคยรู้จัก เมื่อมีสิ่งใหม่ๆเข้ามา พร้อมกับหัวใจที่แสนสุขของเรา มันจะแผ่กระจายออกไปจากตัวเรา คนรอบข้างจะรับรู้มันได้จากสิ่งที่เรากระทำ สิ่งที่เราเป็น ไม่เพียงแค่เราเท่านั้นที่จะสุข แต่คนอื่นๆที่ได้พบเห็นเขาก็มีความสุข ยิ้มได้ ไปด้วยกับเรา (ถึงตรงนี้หลายๆคนคงขี้เกียจอ่านไปหลายรอบแล้วละ “ไอ้นี่ มันเขียนอะไรของมันวะ วกๆวนๆ จะสื่ออะไรครับ”)